Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the rocket domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/avinchem/public_html/wp-includes/functions.php on line 6131
سولفوريك اسيد – پترو پالایش آوین

سولفوريك اسيد

اسید سولفوریک، که با نام قدیمی «جوهر گوگرد» نیز شناخته می‌شود، برای اولین بار توسط جابر بن حیان کشف شد. این ماده رسانا، بی‌رنگ، و بی‌بو است و به‌عنوان اسیدی معدنی و بسیار قوی شناخته می‌شود که با هر درصدی در آب حل می‌شود. برای رقیق‌سازی اسید سولفوریک، هرگز نباید آب را به اسید اضافه کرد، زیرا این کار باعث واکنش سریع و شدید، جوشش، و سرریز شدن اسید می‌شود. روش صحیح رقیق‌سازی به این صورت است که ابتدا مقدار موردنیاز آب در ظرف ریخته شود و سپس اسید به‌آرامی به آن اضافه گردد. توجه داشته باشید که واکنش اسید سولفوریک با آب بسیار گرمازا است و به‌راحتی در آب حل می‌شود.

اسید سولفوریک خورنده‌ای قوی است و بخش عمده‌ای از باران‌های اسیدی را تشکیل می‌دهد. قطرات باران با آلاینده‌های موجود در هوا واکنش داده و اسید تولید می‌کنند. این ماده تا حدی خطرناک است و با فلزات (به‌جز جیوه و سرب) واکنش می‌دهد. هرچه دمای آن بالاتر رود، شدت این واکنش افزایش می‌یابد.

روش تولید تولید اسید سولفوریک به روش‌های مختلفی انجام می‌شود. در اینجا به یکی از متداول‌ترین روش‌ها، که شامل چهار مرحله است، پرداخته می‌شود:

  1. استخراج گوگرد
  2. تبدیل گوگرد به دی‌اکسید گوگرد
  3. تبدیل دی‌اکسید گوگرد به تری‌اکسید گوگرد
  4. تبدیل تری‌اکسید گوگرد به اسید سولفوریک

مهم‌ترین منابع تأمین گوگرد، نفت و گاز طبیعی هستند. همچنین، گوگرد را می‌توان از سنگ معدن‌هایی مانند مس، روی، و نیکل استخراج کرد. در استخراج از نفت و گاز، ترکیبات حاوی گوگرد (به‌صورت ترکیبات آلی یا هیدروژن سولفید) حذف می‌شوند. در روش استخراج از مواد معدنی، گوگرد به‌صورت دی‌اکسید گوگرد از تصفیه فلزات به دست می‌آید. در بسیاری از سنگ معدن‌های فلزی، گوگرد به‌صورت ترکیبات سولفیدی وجود دارد که با حرارت دادن، اکسید فلزات و دی‌اکسید گوگرد تولید می‌شود.

پس از استخراج گوگرد با خلوص بالا، آن را با حرارت غیرمستقیم (به‌وسیله کویل بخار) به حالت مایع درمی‌آورند. گوگرد در دمای ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد مایع می‌شود و به‌راحتی می‌توان آن را با پمپ مخصوص به کوره احتراق منتقل کرد. مقدار جرم گوگرد مذاب منتقل‌شده به کوره باید تنظیم شود که این کار از طریق کنترل مسیر برگشتی به حوضچه یا تنظیم سوزن مشعل کوره انجام می‌شود.

در کوره احتراق، گوگرد در دمای ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد به دی‌اکسید گوگرد تبدیل می‌شود. اکسیژن موردنیاز این واکنش از طریق هوای فشرده تأمین می‌شود که پیش از ورود به کوره، توسط مبدل گرمایی تا ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد گرم می‌شود تا دمای کوره کاهش نیابد.

در برج کاتالیزگر، تبدیل دی‌اکسید گوگرد به تری‌اکسید گوگرد با استفاده از کاتالیزگر پنتااکسید وانادیوم انجام می‌شود. این کاتالیزگر در چهار لایه با درصدهای متفاوت (لایه چهارم: ۷۰٪، لایه سوم: ۲۰٪، لایه دوم: ۷٪، لایه اول: ۳٪) قرار دارد. به ازای هر تن اسید سولفوریک ۹۸٪، حدود ۲۰۰ کیلوگرم کاتالیزگر موردنیاز است. گاز تولیدشده در این فرآیند دمای بسیار بالایی دارد و باید پیش از ورود به برج کاتالیزگر خنک شود. برای این منظور، گاز ابتدا وارد دیگ تولید بخار می‌شود تا دمای آن به ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد کاهش یابد. همچنین، برای جلوگیری از ورود ذرات گردوغبار، سیلیس، و ناخالصی‌ها به برج کاتالیزگر، گاز از صافی سیلیسی ویژه عبور داده می‌شود. این صافی با تزریق هوای خشک و خنک، دمای گاز را به ۴۵۰ درجه سانتی‌گراد کاهش می‌دهد که برای ورود به برج کاتالیزگر مناسب است.

گرمای حاصل از تبدیل دی‌اکسید گوگرد به تری‌اکسید گوگرد می‌تواند به کاتالیزگر آسیب برساند. برای جلوگیری از این مشکل، گاز تری‌اکسید گوگرد وارد مبدل گرمایی شده و دمای آن تا ۴۵۰ درجه سانتی‌گراد کاهش می‌یابد. گاز تری‌اکسید گوگرد تولیدشده ممکن است همچنان حاوی مقداری دی‌اکسید گوگرد باشد که با عبور از لایه‌های سوم و چهارم کاتالیزگر، به‌طور کامل به تری‌اکسید گوگرد تبدیل می‌شود. سپس، گاز خروجی از لایه چهارم وارد مبدل گرمایی دیگری شده و دمای آن تا ۲۴۰ درجه سانتی‌گراد کاهش می‌یابد.

در برج جذب، گاز تری‌اکسید گوگرد و اسید در خلاف جهت یکدیگر حرکت می‌کنند. اسید به‌صورت پاششی از بالای برج به پایین و گاز از پایین به سمت بالا حرکت می‌کند. طی این فرآیند، تری‌اکسید گوگرد توسط اسید جذب شده و اسید سولفوریک دودکننده (اسید با درصد بالایی از تری‌اکسید گوگرد) تولید می‌شود.

مصارف اسید سولفوریک اسید سولفوریک کاربردهای بی‌شماری در صنایع مختلف دارد. برخی از این کاربردها عبارت‌اند از:

  • کشاورزی: مهم‌ترین کاربرد اسید سولفوریک در تولید کودهای شیمیایی است.
  • صنایع شیمیایی: در تولید ضد یخ، حشره‌کش‌ها، و محصولات دارویی استفاده می‌شود.
  • کاغذسازی: برای تولید دستمال کاغذی، روزنامه، و جعبه‌های مقوایی کاربرد دارد.
  • مواد شوینده: به‌عنوان حلال چربی‌ها و لیپیدها به کار می‌رود.
  • چرم‌سازی: برای حذف مو، چربی، و آلودگی‌ها استفاده می‌شود.
  • صنعت نفت: در اسیدی کردن چاه‌های نفت و تصفیه نفت برای حذف ترکیبات آلاینده که به تجهیزات پالایشگاه آسیب می‌رسانند، کاربرد دارد.
  • مواد غذایی و تصفیه آب: محلول‌های رقیق اسید سولفوریک خوراکی در مواد غذایی و برای جلوگیری از رشد باکتری‌ها در نگهداری محصولات استفاده می‌شود.
  • تولید باتری: مایع داخل باتری‌ها از مخلوط اسید سولفوریک رقیق‌شده با آب مقطر ساخته می‌شود.
  • نساجی: در تولید الیاف مصنوعی مانند پلی‌آمید، پلی‌استر، و اکریلیک و همچنین برای حذف ناخالصی‌ها از الیاف پس از بافندگی به کار می‌رود.
  • تصفیه روغن: در تولید روغن موتور، گریس، و تصفیه روغن‌های کارکرده (شست‌وشو با اسید سولفوریک و تصفیه با خاک فعال) و همچنین در کارخانه‌های روغن نباتی برای آماده‌سازی تفاله دانه‌ها برای خوراک دام و طیور و حذف چربی از ماشین‌آلات استفاده می‌شود.
  • صنایع نظامی: در فرآیند نیتروژن‌دار کردن و تولید مواد منفجره مانند نیتروگلیسیرین و تری‌نیتروتولوئن کاربرد دارد.

نکات ایمنی و زیست‌محیطی استفاده از اسید سولفوریک اسید سولفوریک قابل‌اشتعال نیست، اما در مجاورت مواد قابل‌اشتعال می‌تواند باعث آتش‌سوزی شود. برای اطفای حریق ناشی از این اسید، باید از پودر خشک استفاده شود، نه آب، زیرا واکنش اسید با آب خطرناک است. هنگام رقیق‌سازی، اسید باید به‌آرامی به آب اضافه شود، زیرا افزودن آب به اسید گرمای شدیدی تولید کرده و ممکن است خطرآفرین باشد.

در انبارداری اسید سولفوریک، باید از وارد شدن ضربه‌های فیزیکی به ظرف آن جلوگیری شود و از تماس با آب و مواد قابل‌اشتعال دور نگه داشته شود. استنشاق بخارات اسید سولفوریک می‌تواند باعث التهاب مخاط گلو و بینی، سردرد، عطسه، کاهش تنفس، یا مشکلات ریوی شود. تماس حاد یا مزمن با پوست ممکن است باعث التهاب شدید، آسیب، سوختگی، یا تاول شود. تماس با بخارات این اسید می‌تواند به چشم‌ها آسیب جدی وارد کرده و حتی منجر به کوری شود. بلع اسید سولفوریک باعث مسمومیت شدید، سوختگی دهان و مری، و در موارد حادتر استفراغ و اسهال خونی می‌شود. بنابراین، هنگام کار با این ماده، استفاده از لباس، دستکش، کفش، عینک ایمنی، و ماسک تنفسی الزامی است.

سخن آخر استفاده روزافزون از اسید سولفوریک در صنایع مختلف منجر به افزایش تولید آن در سطح جهانی شده است تا پاسخگوی نیازهای جامعه با توجه به رشد جمعیت باشد. آمریکای شمالی با تولید حدود ۲۵٪ از کل تولید جهانی، بزرگ‌ترین تولیدکننده این ماده است، درحالی‌که خاورمیانه تنها حدود ۴٪ از تولید جهانی را به خود اختصاص داده است. در ایران، با گسترش استفاده از مواد شیمیایی و فلزات صنعتی در تولید کودها، شوینده‌ها، و استخراج فلزات، نیاز به اسید سولفوریک افزایش یافته است. در سال‌های اخیر، برای کاهش وابستگی به واردات و جلوگیری از خروج ارز، تولید این ماده در کشور رشد چشمگیری داشته است.